Odczuwam lęk przed ośmieszeniem. Boję się kompromitacji. Co robić? Odczuwam lęk przed ośmieszeniem. Boję się kompromitacji. Co robić? zdjęcie: Pixabay
» » Odczuwam lęk przed ośmieszeniem. Boję się kompromitacji. Co robić?

Odczuwam lęk przed ośmieszeniem. Boję się kompromitacji. Co robić?

Najbardziej jestem zestresowana w miejscach publicznych: na ulicy, w pracy, w szkole, na uczelni, w restauracji, pubie, na dyskotece, nawet w urzędzie czy w przychodni lekarskiej czuję się nieswojo. Mam wrażenie, że jestem nieustannie obserwowana i oceniana, dlatego muszę się bardzo pilnować i uważać na to jak się ubieram, jak chodzę, jakie gesty wykonuję, no i najgorsze: muszę uważać na to, co mówię, bo jeżeli powiem coś głupiego, to będzie totalna kompromitacja i chyba wtedy umrę!

Do tego dochodzi jeszcze Internet i media społecznościowe: Facebook, Snapchat, Instagram, Twitter – tam wszyscy zamieszczają swoje zdjęcia, udostępniają ciekawe informacje, piszą co myślą i co u nich słychać, a ja panicznie boję się tego, że zostanę tam wyśmiana i skrytykowana. Efekt tego jest taki, że rzadko cokolwiek tam publikuję, a jeżeli już mi się to zdarzy, to wiele mnie to kosztuje. A jak nie ma od razu wielu lajków, to wydaje mi się, że to oznacza moją totalną porażkę, bo zostałam zignorowana przez moich znajomych i „znajomych”.

Dlaczego odczuwam lęk przed ośmieszeniem i boję się kompromitacji?

Przyczyn, dla których odczuwasz takie lęki może być kilka, wymienię niektóre z nich:

  1. Byłaś nadmiernie krytykowana w dzieciństwie przez rodzinę lub/i w szkole.
  2. Byłaś bardzo kontrolowana jako dziecko, Twoja rodzina była nadopiekuńcza i starała się wpływać nawet na najdrobniejsze dziedziny Twojej egzystencji.
  3. Wychowałaś się w środowisku, w którym pozory i zewnętrzne dobre wrażenie były najważniejsze. Motto „Co ludzie powiedzą” było nadrzędne w Twoim rodzinnym domu i każdy musiał się z nim liczyć.
  4. Wmówiono Ci, że należy bardzo dbać o każdy szczegół Twojego wyglądu i zachowania, i że w życiu ważne jest dostosowanie się do wymagań Twojego środowiska, bo jak tego nie zrobisz, to spotka Cię katastrofa.
  5. Wmówiono Ci, że musisz być doskonała, żeby być akceptowana albo żeby odnieść sukces.
  6. Kiedy zdarzało Ci się wyłamać z ogólnie przyjętych zasad, zrobić coś innego niż wszyscy oczekiwali, ubrać się bardziej ekstrawagancko albo mieć odmienne zdanie – to ze strony środowiska, znajomych lub rodziny spotykała Cię za to agresja, lekceważenie albo wyśmianie.

Pisząc „środowisko” mam na myśli zarówno rodzinę i sąsiadów, jak i znajomych, przyjaciół wśród, których spędzałaś wolny czas albo kolegów i koleżanki ze szkoły. Jeżeli Ci ludzie byli tolerancyjni, nie robili sobie żartów z każdego Twojego potknięcia, to wtedy Twoje poczucie własnej wartości nie było podkopywane.

Ale jeżeli miałaś pecha i wokół Ciebie byli prześmiewcy, złośliwe koleżanki, wulgarni koledzy, którzy bezlitośnie wyżywali się na każdym, kto nie podporządkowywał się ogólnie przyjętym regułom – to wtedy w Tobie wytworzyły się lęki. To dlatego w dorosłym życiu możesz być zestresowana i bać się, że wszyscy inni ludzie też będą postępowali, tak jak tamci.

Jak poradzić sobie ze strachem przed wyśmianiem?

W dorosłym życiu można uwolnić się od uciążliwego lęku przed ośmieszeniem, ale wiele zależy od tego jak Twoje dorosłe życie obecnie wygląda, czyli jaką masz teraz najbliższą rodzinę, przyjaciół, znajomych czy kolegów w pracy, a także szefów. Jeżeli oni są w porządku wobec Ciebie, nie są złośliwi, nie krytykują i nie śmieją się z ludzi z byle powodu, to łatwiej Ci będzie uwolnić się od tego lęku. Najważniejsza tu jest najbliższa rodzina i przyjaciele – jeżeli wśród nich masz wsparcie, to połowa sukcesu jest już osiągnięta.

1. Ludzie się Tobą nie interesują!

Uświadom sobie, że większość ludzi wokół Ciebie w ogóle się Tobą nie interesuje, a już na pewno nie każdym szczegółem Twojego wyglądu i nie wszystkim co zrobisz i powiesz. Ludzie mają swoje sprawy, czasem rzucą okiem na tę czy tamtą osobę, ale w rzeczywistością interesuje ich tylko własne życie.

Nawet jeżeli czasem powiedzą coś złośliwego, czy się zaśmieją, to potem o tym zapominają, nie przywiązują do tego wagi. Ty jesteś wyczulona na najdrobniejsze uwagi, więc dla Ciebie one wiele znaczą, ale spróbuj podejść do siebie z większym dystansem i z większą obojętnością. Skup się na zadaniach, które masz wykonać każdego dnia i bądź najlepsza w tym co robisz, a reszta przestanie mieć znaczenie. No i nie zapominaj o poczuciu humoru – niektóre uwagi mogą być po prostu żartem.

2. Masz prawo popełniać błędy!

Pomyśl sobie, że jesteś taką samym człowiekiem jak inni, jeżeli popełniasz błędy, to niczym nie różnią się one od błędów popełnianych przez innych. Każdy człowiek, nawet geniusze, popełniali błędy przez całe swoje życie, ale sukces odnosili Ci, którzy się tymi błędami nie przejmowali. Wykorzystywali je do tego, żeby się na nich czegoś nauczyć, a krytykę innych ludzi albo znosili w milczeniu, albo odważnie się jej sprzeciwiali, albo – ja polecam najbardziej tę postawę – traktowali krytykę zupełnie obojętnie. A więc pomyśl sobie o tym i przywołuj w pamięci za każdym razem, kiedy masz wrażenie, że ktoś Ciebie krytykuje lub się z Ciebie wyśmiewa.

3. Boisz się publikowania własnych myśli…

Jeżeli odczuwasz strach przed publikowaniem informacji np. na Facebooku albo przed pisaniem i wysyłaniem maili, to proponuję Ci założyć sobie konto na Facebooku pod jakimś pseudonimem (powinnaś mieć do tego nowy adres mailowy, różny od adresu, pod którym jesteś zarejestrowana pod własnym nazwiskiem). Jeżeli założysz już takie konto, to zapisz się do grup związanych z tematami, które Cię interesują i spróbuj tam się wypowiadać.

Anonimowość zagwarantuje Ci bezpieczeństwo, a po 2-3 miesiącach, kiedy nauczysz się swobodnie wypowiadać w Internecie, będziesz mogła spróbować zacząć rozmawiać on-line z ludźmi, których znasz, na swoim prawdziwym profilu. Jeżeli nie lubisz Facebooka, możesz to samo zrobić na różnych forach internetowych (np. na Onecie, WP lub Interii).

Naprawdę chcesz wypowiadać się publicznie?

Pamiętaj tylko o jednej ważnej sprawie: powinnaś nauczyć się rozróżniać to, czy Twoja niechęć do publicznych wypowiedzi wynika ze strachu czy też może po prostu nie masz na to ochoty, bo wolisz bezpośrednie kontakty ze znajomymi.

Jeżeli podejmiesz taką próbę i zaczniesz ćwiczyć swoją odwagę jako anonimowa osoba na forach dyskusyjnych, to nawet jeżeli poczujesz się już pewniej w tej sferze, nie będzie to oznaczało, że musisz koniecznie zostać najbardziej popularną Internautką.

O wystąpieniach publicznych na żywo (przed realną publicznością) tutaj nie wspominam, bo jeżeli Twój lęk przed ośmieszeniem przed ludźmi jest silny, to pewnie nawet tego nie próbujesz, ale jeżeli Cię to interesuje, to wkrótce zamieścimy tu artykuł o wystąpieniach publicznych, jak się do nich przygotować i jak zapanować nad tremą.

A tymczasem polecam artykuł o tym jak poradzić sobie z sytuacją kryzysową, kiedy już zdarzy Ci się w życiu coś kompromitującego:

Kompromitacja! Jak uratować wizerunek? Jak zachować twarz? Sytuacja kryzysowa

Strona Główna: HOME